İnternet | Teknoloji | Yaşam | Ivır Zıvır!

Bayramda ve başka zamanlarda arkadaşlarımızla, büyüklerimizle, komşularımızla çeşitli sohbetlerimiz oldu. Ben, bir çok insanda bir ümitsizlik, yeis gördüm. Birçoğu, “Allah sonumuzu hayır etsin, her gün daha kötüye gidiyoruz”, diye sözler söyledi, gerçekten çok üzücü ve düşündürücü.

Biraz daha derinlere daldığımızda, bu devlet bizim değil, bu ülke bizim değil vs. gibi lafları duymakta, çok zor olmuyor.

Ben ise, her zaman ki gibi, kendime has cevaplarımla ortalığı yatıştırmaya çalışıyorum. Bu ülke bizim, bu devlet bizim vs. diyorum. Bilhassa bazı tarikatçı kardeşlerimiz “niçin şeriat yok”, diye - bana göre çok cahilane - soruyor.

Şeriat, niye mi yok? Arkadaş, “şeriat isteriz” ifadeleri, ta ki Cumhuriyet kurulmadan önce ki istiklal Mahkemeleri’nden itibaren başlamış. Yüz yıl geçmesine rağmen, halen daha o kafadaysanız size, pes yani derim.

Öncelikle, şeriatın kelime manasının yollar, istilahı manasının ise Allah’ın nizamı olduğunu hepimiz biliyoruz. Ancak, Allah’ın nizamından kasıt ne? Hemen bir devlet kurmak mı? Hemen yolsuzluk yapanları, hortumcuları tesbit edip, asıp, kesmek mi? Bu çok saçma sapan bir şey. Böyle bir mantaliteyle devlet değil, bakkal dükkanı bile yönetemezsiniz. Yani, peşmerge gibi ayaklanacaksınız, ortalığa yürüyeceksiniz, sonra şeriat devleti kuracaksınız, fasa fiso! Ne şeriatı, güzel kardeşim, şeriat bu mu demek?

Şu zamanda herkes, şeriatı farklı anlıyor. Şeriatı duyunca, hemen kol kesmek, insan taşlamak manaları zihinleri meşgul ediyor. İnsanlar, İslam’ı anlamadığı için hem şeriat kelimesini kullanarak, İslam’ı kötülüyorlar, hem de böyle insanların şeriatı yanlış anlatmalarından dolayı, bazı insanlar çok yanlışlara düşüyorlar.

Şeriat nedir? Şeriat, ahlaktır, fazilettir, erdemdir, delikanlılıktır, imandır, ubudiyettir, güzelliktir, ihsandır, ihlastır, namazdır, niyazdır.

Şeriatla, bir devletin hiç bir alakası yoktur. Allah’ın nizamıdır. Ama, hemen devlet kuralım, adam keselim diye, saçmalıklar düşünmeye, hayal etmeye gerek ve lüzum olmayan bir şeydir.

Üstad Bediuzzaman’ın ifadesiyle,” Yüzde doksan dokuz ahlak, ibadet, ahiret ve fazilete aittir, yüzde bir nisbetinde siyasete mütealliktir. Onu da ululemirlerimiz (yani, devleti idare edenler) düşünsünler.”

Bu kadar basit, bu işler. Ya, nicelerini biliyorum. Adam, Cuma’ya bile gitmiyor. Hatta, Cevahir Alışveriş Merkezi inşaatında, stajer bir inşaat mühendisi arkadaşım vardı, - zannedersem Beykent Üniversitesi’nde okuyordu - ben de stajerdim o zaman. Bana şöyle derdi, “Ben şeriatçıyım, arkadaşım. Bunu kimseden saklamam. İlk olarak, tanıştığım insanlara bunu derim, çekinmem.” Ancak, sıra Cuma günü, Cuma namazına gelince, arkadaşımda hiç bir faaliyet yoktu, ne yazık ki! Yani bırakın, beş vakit namazı, Cuma’ya gitmeyen insanlar bile, şeriat diye saçmalıyor.

Arkadaş, şeriat ibadetse, şeriatı yaşayacaksan yaşarsın, her yerde. Bütün camiler açık. Geceye kadar, namaz kıl, hatta sabaha kadar. Sohbetlere katıl. Ama, “Şeriat isteriz”, diye cahil cahil laflar etme!

Şeriatı, yani İslam’ı yaşamak istersek, yanlışlarımızı düşünmeliyiz. Peki, niçin bu kin! Bir insan günah işliyorsa, sabahlara kadar içiyorsa, sen niye ona kin besliyorsun! Allah, sana bunu mu diyor? Niçin, o insanların arkasından kötü sözler söylüyorsun, gıybetini ediyorsun. Şeriatı böyle mi istiyorsun? Daha gıybet yapmamayı öğrenememişsin, ama haddini aşan şeylere bulaşıyorsun!

Şeriattaki ibadete ait meselelerin, tırnağını bile yerine getiremezken, şeriat diye cahilane bağıran insanlara pes doğrusu derim. Namaz kılıyorsan, kuşluk namazını da kıl. Kuşluk’u kılıyorsan, Ebabil kıl, Evvabil kıl. Paran varsa, daha fazla zekat ver, sadaka ver. Daha fazla dua et. İnsanları, açık-saçık diye kötüleme. Gıybet etme. İnsanlara göstereceğin, tebessüm bile sadakadır.

Şeriatı yaşayacaksan, böyle yaşa! Adam ol, kendine gel! İnsanlığı öğren!