Nur Dersanesi’nde kalmaya yeni başlamıştım. Azimliydim, ateşliydim, şevkliydim. Dersanede kalan insanlarla, yeni yeni tanışıyordum. Başka bir dersaneden Ümit adında bir ağabey geldi. O gün onunla tanışamamıştım. Ya vakit yetmemişti veya ben yanaşmamıştım.
Bir hafta sonra, yeniden dersaneye geldi. Zannedersem, Cuma akşamı gelmişti. Hala birbirimizle tanışmamıştık. O gecenin sabahında, namaz için kalktığımızda, abdest almaya hazırlanırken, şu diyalog aramızda geçti:
- İsminiz nedir?
- Muhammet
- Soyadınız
- …………
- İkinci adınız yok mu?
- Hayır, yok
-Muhammet Said değil mi ismin ?
- Hayır
- Rüyamda sizi gördüm. Ben Üstad Bediuzzaman Hazretleriyle beraber oturuyordum. O sırada sen içeri girmiştin. Üstad’ın elini öptün. Üstad’da sana iltifatlar etti. Ve senden, Muhammet Said diye söz etti.
- Sureten ben miydim ?
- Evet, kesinlikle sendin
Ben, daha tanışamadığım bir insanla sabahın serinliğinde, böyle bir diyalog geçirdikten sonra, biraz dona kaldım. Vay be dedim. Çok sevindim.
Yaşım şu anda 24. Üstad’ı rüyamda hiç görmedim. Ancak, bu Ümit Ağabey’in rüyası, Üstad’la birlikte anıldığım tek rüyadır.
Bazen kafamı bir yere yaslayıp dinlendiğimde, bu rüya aklıma gelir ve duygulanırım. Üstad’a olan bağlılığım artar.
O zamandan sonra, Ümit Ağabey’i tanıdım, birlikte kaldım, iyi günlerimiz oldu. Allah selamet versin. Allah razı olsun.
Benzer postalar Sayfa 3Sadece Üstad Bediuzzaman’ın fikirlerinden bahsetmek
gözünü aç amerika götünü açmaya gelmeden said Nursi nin arkasından kim gidiyor