Rüyada Üstad ve ben

Nur Dersanesi’nde kalmaya yeni baÅŸlamıştım. Azimliydim, ateÅŸliydim, ÅŸevkliydim. Dersanede kalan insanlarla, yeni yeni tanışıyordum. BaÅŸka bir dersaneden Ãœmit adında bir aÄŸabey geldi. O gün onunla tanışamamıştım. Ya vakit yetmemiÅŸti veya ben yanaÅŸmamıştım.
Bir hafta sonra, yeniden dersaneye geldi. Zannedersem, Cuma akşamı gelmişti. Hala birbirimizle tanışmamıştık. O gecenin sabahında, namaz için kalktığımızda, abdest almaya hazırlanırken, şu diyalog aramızda geçti:

- Ä°sminiz nedir?

- Muhammet

- Soyadınız

- …………

- İkinci adınız yok mu?

- Hayır, yok

-Muhammet Said deÄŸil mi ismin ?

- Hayır

- Rüyamda sizi gördüm. Ben Ãœstad Bediuzzaman Hazretleriyle beraber oturuyordum. O sırada sen içeri girmiÅŸtin. Ãœstad’ın elini öptün. Ãœstad’da sana iltifatlar etti. Ve senden, Muhammet Said diye söz etti.

- Sureten ben miydim ?

- Evet, kesinlikle sendin

Ben, daha tanışamadığım bir insanla sabahın serinliğinde, böyle bir diyalog geçirdikten sonra, biraz dona kaldım. Vay be dedim. Çok sevindim.

Yaşım ÅŸu anda 24. Ãœstad’ı rüyamda hiç görmedim. Ancak, bu Ãœmit AÄŸabey’in rüyası, Ãœstad’la birlikte anıldığım tek rüyadır.

Bazen kafamı bir yere yaslayıp dinlendiÄŸimde, bu rüya aklıma gelir ve duygulanırım. Ãœstad’a olan baÄŸlılığım artar.
O zamandan sonra, Ãœmit AÄŸabey’i tanıdım, birlikte kaldım, iyi günlerimiz oldu. Allah selamet versin. Allah razı olsun.