Metro’da okunan Kuran

Havf, yani korku, ÅŸeytanın dindar insanların kalbine saldığı en büyük korkulardan biridir. Öğrenci korkar, namaz kılmaz, hatta inandığı düşünceleri bile söyleyemez.Hatta, Cumhuriyet’in kuruluÅŸundan beri, bazı Ä°slam alimlerinin sohbetine gitmekten, gittiÄŸi zaman fiÅŸlenmekten korkan insanlarımız mevcut. Dedik ya korku, ÅŸeytanın en büyük desiselerinden biri.

Allah’tan baÅŸka kimseden korkmam diye efelenen dindar bir insan, bazen en sevdiÄŸi arkadaÅŸlarını, korkusundan dolayı tek başına bırakabiliyor.

Ayrıca, hayat, korkudan dolayı yapılmayan şeylerle dolu. Ancak, üniversiteler, ders saatlerinden dolayı namaz kılmayan kardeşlerimizle dolu olduğu gibi, merdiven altlarında gizli-kaçak kılan veya korkusunu yenip, aslanlar gibi seccadesini boş bulduğu bir sınıfta yayarak kılan kahraman kardeşlerimizle de doludur.

Korkudan dolayı, otobüslerde dini bir kitap okuyamaz olduk. Çünkü, kitapta Arapça yazılar var ya, bunlar çok tehlikeli. Öyle bir kitap okuduğun an gözler üzerine dolar, korkundan ne yapacağını bilemezsin. Halbuki ne var arkadaş, dini kitap, Kuran herşey her yerde okunabilir. Bu korku niye !
Geçenlerde, 4. Levent-Taksim metrosuyla, Levent’e gelirken, korkusunu yenmiÅŸ ve aslanlar gibi elindeki orta boy bir Kuran’ı okuyan genç bir kardeÅŸimiz, beni duygulandırdı. OnbeÅŸ dakikalık bir yolculuk olmasına raÄŸmen orada bile Kuran okumak, gösteriÅŸ için deÄŸilse, çok ciddi bir iman göstergesidir. Allah ondan razı olsun.

Yine, o Kuran okyan arkadaşa bakışlar vardı. Bir kısmı sinsice olabilir. Ama ne olacak arkadaş, Allah razı olduktan sonra, diğerlerine ne söz düşer?