Türk halkı, her zaman çok sıcakkanlı ve samimi olmuştur. Ve bu samimiliğini ve sıcakkanlılığını her zaman, her hareketinde göstermiştir.
Müslüman ülkelerde, bizdeki gibi evliya, türbe anlayışı kesinlikle yoktur. Ülkemizdeki veli türbeleri ise, hafta içi, hafta sonu, hemen hemen her zaman ziyaretçi akınına uğrar. Boş kalmaz. Kuranlar okulur. Dualar edilir. Ancak, başka İslam memleketlerinde bizdeki gibi, evliyaya bağlılık yoktur.
Bir çoÄŸumuz, sünnet olacak çocuÄŸumuzu Eyüp Sultan’a götürürüz. Orada, çocuÄŸumuzun geleceÄŸi için dua ederiz. Eyüp Sultan’daki diÄŸer sahabe türbeleri, her zaman ziyaret edilir. Her iÅŸte olduÄŸu gibi, bu ziyaretlerde de olumsuz ÅŸeyler olmuÅŸtur. Telli Baba türbesinde bu görülebilir. Tabii bu durum ve bunun gibiler, eÄŸitimle düzeltilebilecek ÅŸeyler. Ve ÅŸu anda konumuz dışında.
Erol Güngör’ün Türk Kültürü hakkındaki kitabında okumuÅŸtum. Macaristan’ın, Kanuni tarafından feth edildiÄŸi zamandan sonra, oralara yerleÅŸtirilen Osmanlı halkı arasında, Gül Baba adında veli bir insan çıkmış. Gül Baba Hazretleri’nin vefatından sonra, onun için bir türbe yapılmış. Yüz yıllar geçse bile, -hatta ÅŸimdi bile- oradaki Türkler, o velinin kerametlerini, ubudiyetteki samimiyetini konuÅŸmuÅŸlar. Sık bir ÅŸekilde ziyaret etmiÅŸler. Türbeyi korumuÅŸlar, kollamışlar. Ä°mar etmiÅŸler. Kuran okumuÅŸlar, okutmuÅŸlar. Yani bir Gül Baba efsanesi oralara yerleÅŸmiÅŸ, kalmış.
Dünyada baÅŸka hiç bir medeniyette bu kadar samimilik ve sıcakkanlılık olamaz, herhalde. Macaristan’da çok geçici bir Osmanlı hakimiyetinde bile Türkler, kendi karakterlerini ortaya koymuÅŸlar.
Arabistan’da da bu ÅŸekilde veliler var, ziyaret ediliyor. Her ne kadar, baÅŸtaki Vehhabiler izin vermese de, evliya ziyaretleri yapılıyor. Ancak, bu ziyaretler, hiç bir zaman bizim milletimizdeki sıcaklık ve baÄŸlılık seviyesinde yapılamamıştır. Bu veli baÄŸlılığı, milletimize özgü bir hadisedir.
0 Responses to “Gül Baba efsanesi”