İnternet | Teknoloji | Yaşam | Ivır Zıvır!

Sabah gazetesinde okudum. Erzincan’da orman alanı içinde 12-13 adet farklı hayvanın heykelleri yapılmış. Nedeni ise, Uluköy Belde Belediye Başkanı bir ayı öldürmüş. Ve dolayısıyla hayvanlara karşı olan insanların, kalbinden bu kini atmak için, ayı heykeli dikilmiş. Ayrıca, yine orman işletme Müdürü’ne göre “bu heykelleri gören vatandaşlar, doğaya daha saygılı hale geliyorlar”. Pes yani!

Ya arkadaş, bir heykel bir yere yapılmış ve o heykelin karakteri hangi memlekette yıllar geçtikten sonra sevilmeye başlanmış? Var mı böyle bir efsanevi bir memleket. Ya, resmen Orta Çağ hurafesi gibi. Böyle bir mantık olabilir mi? Şimdi heykeli gören geyik avlamayacak mı? Evet bizim işletme müdürüne göre avlamayacak. Hatta, doğaya karşı saygılı hale gelecek. Eğitimle giderilmesi gereken böyle bir yanlışlığı, işletme müdürü heykellerle gidermeye çalışıyor. Allah kimseyi cahil etmesin. Ayrıca, bunu olumlu bir haber olarak ortaya koyan medyaya da pes yani.

Hayvan katliamının önüne geçmek için eğitim şarttır. Böyle absürük önlemlerle sadece totemcilik yapmış oluruz. Avrupa heykelleri kaldırıyor, biz her yere heykelleri yerlerştiriyoruz. İnsan, ormana kırk yılda bir, günlük yaşamın hararetinden kurtulmak, nefes almak için gider. Şimdi bir de ormanın göbeğinde, hayvan heykelleriyle karşılaşacağız. Sanki şehir de yok. Bırakın Allah aşkına da ormana bari heykel dikmeyelim. Ayıptır.

Üstadların üstadı Bediuzzaman ise bu işi eğitimle çözmüş insanlardan biridir. Ormanda tefekküre gittiğinde karşılaştığı avcılara, hayvanların da Allah’ın yaratıkları olduğu, onlarında canlarının insanlar tarafından korunulması gerektiği ve bir sürü başka nasihatlar etmiş. Ta ki, doğa korunsun, mübarek hayvanlar telef edilmesin. Eee üstadların üstadıyla bir işletme müdürünün metodları tabii ki farklı olacak. Üstadın metodu eğitim, bizim işletme müdürünün metodu ise çok daha çağdaş, heykel. Hem de Erzincan gibi kırsal bir yerde. Ne diyelim bu metoda. Pes yani!